^{_{داستان از اين قرار است که يک روز جناب کافکا ، در حال قدم زدن در پارک ، چشمش به دختربچه‌اي مي افتد}}

^{_{که داشت گريه مي کرد.}}

^{_{کافکا جلو مي‌رود و علت گريه ي دخترک را جويا مي شود...}}

^{_{دخترک همانطور که گريه مي کرد پاسخ مي‌دهد : عروسکم گم شده !}}

^{_{کافکا با حالتي کلافه پاسخ مي‌دهد : امان از اين حواس پرت! گم نشده ! رفته مسافرت !!!}}

^{_{دخترک دست از گريه مي‌کشد و بهت زده مي‌پرسد : از کجا ميدوني؟}}

^{_{کافکا هم مي گويد : برات نامه نوشته و اون نامه پيش منه !}}

^{_{دخترک ذوق زده از او مي پرسد که آيا آن نامه را همراه خودش دارد يا نه که کافکا مي‌گويد : نه . تو}}

^{_{خونه‌ست. فردا همينجا باش تا برات بيارمش ...}}

^{_{کافکا سريعاً به خانه‌اش بازمي‌گردد و مشغول نوشتنِ نامه مي‌شود و چنان با دقت که انگار در حال نوشتن}}

^{_{کتابي مهم است !}}

^{_{و اين نامه‌ نويسي از زبان  عروسک را به مدت سه هفته هر روز ادامه مي‌دهد ؛ و دخترک در تمام اين مدت}}

^{_{فکر مي‌کرده آن نامه ها به راستي نوشته‌ عروسکش هستند...}}

^{_{و در نهايت کافکا داستان نامه‌ها را با اين بهانه‌ عروسک که «دارم عروسي مي کنم» به پايان مي‌رساند...}}

^_*

^{_{اين؛ داستان همين کتاب “کافکا و عروسک مسافر” است.}}

^{_{اينکه مردي مانند فرانتس کافکا سه هفته از روزهاي سخت عمرش را صرف شاد کردن دل کودکي کند و}}

^{_{نامه‌ها را – به گفته‌ي همسرش دورا – با دقتي حتي بيشتر از کتابها و داستان‌هايش بنويسد؛ واقعا}}

^{_{تأثيرگذار است...}}

^{_{او واقعا باورش شده بود. اما باورپذيري بزرگترين دروغ هم بستگي به صداقتي دارد که به آن بيان مي‌شود.}}

^{_{-  امّا چرا عروسکم براي شما نامه نوشته؟}}

^{_{اين دوّمين سوال کليدي بود و کافکا خود را براي پاسخ دادن به آن آماده کرده بود ، پس بي هيچ}}

^{_{ترديدي گفت : چون من نامه‌رسان عروسک‌ها هستم...!}}